توضیح: اگه اهل دیزین رفتن و سرخوردن روی برف یا علف باشید، لابد اسم گاجره را زیاد شنیده اید، که دهی است نزدیک دیزین: 2 کیلومتر بعد از آن. اگر هم نیستید و نشنیده اید، بدانید و آگاه باشید که از انتهای اتوبان بابایی، جاده لشکرک را که بگیرید و به سمت دیزین بروید، بعد از یک ساعت و نیم به آن می رسید. در اینجا یک مجتمع اقامتی خواهید یافت که می توانید یک ظهر گرم را در خنکای لای علفها و درختانش به تعمق درباره آفرینش الهی و عبادت و ذکر بگذرانید. اگر هم خیلی پایه اید، از شب قبلش بیایید و یکی از اتاقهای این هتل نیم ستاره را پرکنید.
ما هم با هدف توسعه موازین شرعی و علمی و آموزشی و بشری، امروز را صرف عبور و مرور تا مکان فوق و سیر و سلوک در گیاهان و آب و هوای آن نمودیم و بسی کامروایی حاصل شد. لذا گفتیم بد نیست دامنی پر کنیم، هدیه اصحاب را، که در زیر به سمع جنابعالی میرسد:
گزارش تصویری مراسم گاجره بینی
1- منا به سرانجام درختان بید می اندیشید، و البته نگاهی مثبت به این قضیه داشت:
2- من افق های دوردست را می پاییدم، و منا تصویرم را مانند یک قهرمان ثبت کرد:
3- کوشیدیم همزمان با طبیعت و آثار باستانی و تاریخی منطقه ارتباط نزدیکی برقرار کنیم:
4- منا ذهنش را رها کرد تا در امتداد درختان بالا بروند (آها! راستی بگویم اینجا مقصد بسیاری یوگی های جوان است. اگر خواستید آشنایی بدهید، اسم آقای شریفی را بیاورید که محبوبیت زیادی دارد)
5- اینگونه بود که عبور ما از این جاده های پر پیچ و خم برگ زرین دیگری بر دفتر رشادت های این مرز و بوم افزود:
6- و غروب افتخار آفرین خورشید بار دیگر خاطره های چند میلیارد ساله مان را جان داد:
7- و ما که عشقمان زندگیست، اینگونه در پیشگاه گاجره برپای ایستادیم:
8- و اینگونه به دامان شهر کثافتمان بر گشتیم:
9- و دامنم از دست رفت!@
